Uzun bir aradan sonra döndüm diyebilirim.
Şu geçen zamanda ülke olarak baya badireler atlattık diyebilirim.
Ama hayat durmadı akıp gitti.
Bende ilham perimi kaybettim yazamadım.Çoğu kez elim yazmaya gitse de maalesef bir satır giremedim.
Tıbbî Konulu Güncel Dizilerden Hangisini İzlemeli? Doctors mı?Beatiful Mind mi?
By HanHan Asya - Temmuz 03, 2016
Hatırlayanlarınız var ise, bir zamanlar Türkler için yaz demek 'Doktorlar'dizisi demekti.Hatta 3 yaz ard arda izleyen doktor oluyordu.Bünye izlemeyince özlüyor olacak ki,yazımda sizlere bahsedeceğim iki dizinin de türü tıbbi.Kore'de ki senaristler de bizimkiler gibi "yaz geldi doktor sezonu açılsın mı?"dedi pek bilemesem de, güncel yayınlanan bu diziler bendeniz dizi kurdu HanHan'ın gözünden kaçmadı.
Rüzgar yüzüne yüzüne çarpıyordu yazarın.
Sıcak olduğu halde esen hafif meltem,rahatlatıyordu onu.
Hikayesini yazabiliyordu böylelikle.
Kalem kağıt üzerinde dans edercesine dönüyordu.
Eski usûl yazıyordu.
Ama kelimeleri,harfleri belki de hikayesinde yer verdiği karakterleri bu şekilde hissediyordu.
Ruhunu koyuyordu ortaya,resmine son derece odaklanan ressam gibi görünüyordu dışarıdan bakana.
Sıcak olduğu halde esen hafif meltem,rahatlatıyordu onu.
Hikayesini yazabiliyordu böylelikle.
Kalem kağıt üzerinde dans edercesine dönüyordu.
Eski usûl yazıyordu.
Ama kelimeleri,harfleri belki de hikayesinde yer verdiği karakterleri bu şekilde hissediyordu.
Ruhunu koyuyordu ortaya,resmine son derece odaklanan ressam gibi görünüyordu dışarıdan bakana.
Durgun sularda gezen bir gemi misaliyim,
Ağır ağır ilerliyorum yaşam denizinde.
Güneşin sıcaklığı ne kadar ısıtıyorsa içimi,
Akşam vakti bir o kadar üşüyorum.
İlmek ilmek dokunan nakış gibi,
Merhamette dokunsa yüreklerimize...
*Yukarıdaki sözlerle başlamamın elbette bir sebebi var ki geçen yaşadığım bir olayı aktarmak istiyorum.
Yazıp yazmamak arasında kaldım.
"Yaz be HanHan" diyen kısmım ağır basmış olsa gerek kendimi blogumda buldum.*
Merhamette dokunsa yüreklerimize...
*Yukarıdaki sözlerle başlamamın elbette bir sebebi var ki geçen yaşadığım bir olayı aktarmak istiyorum.
Yazıp yazmamak arasında kaldım.
"Yaz be HanHan" diyen kısmım ağır basmış olsa gerek kendimi blogumda buldum.*
Doğuyordu güneş her sabah ki gibi,
Kalbimdeki yalnızlığı ortaya çıkarırcasına.
Vuruyordu ışığı,odamın üçgen penceresine,
Uyku tutmayan saatler olduğu için,
Gözlerim acısa da uyuyamadığım için,
Usulca seyreyliyordum,
Güneşin ışığını.
Benim aksime parıl parıl parlıyordu,
Her şeyin üstünden karanlık örtüsünü bir anda kaldırıveriyordu.
Ya yüreğim!
Ondan da kaldırabilecek miydi acaba yalnızlığımın karanlığını?








