Buralarda olmadığım zamanlarda dizi izlemediğimi falan düşünüyorsanız, yanılıyorsunuz.
Ama eskisi gibi her güne birkaç dizi dönemini kapattım.
Tamamen kapatsam iyiydi ama bir türlü uzaklaşamıyorum.
Asyalılar ne vakit kötü dizi yaparlarsa, o vakit benim için son olacağını ümit ediyorum.
O kadar halsizliğime ve yorgunluğuma rağmen Pazar günü yani dün, yaşı benden küçük olan bir arkadaşımın düğününe katılmam gerekti.
Neredeyse bir sene olmuş.
Hayatım aynı monotonlukla devam etse de,herkese değişen şeyin sadece yaşım olduğunu söylesem bile,
yaş ilerleyince insanların bakışlarının da değiştiğini söyleyebilirim.
Yazıp yazıp sildiğim kelimeler takılıveriyor aklıma,
Neden yazdım? Niçin burada? diye bilemeden,
Hep silmekle uğraşıyorum.
Ya da telefonda yer kaplayan saçma resimler.
Neden aldım bunu hayatıma?
diye düşünmeden edemediğim
kimselerle,
Bu foto ne alaka? dediğim fotoğraflarla dolu hayatım.
Uzun bir aradan sonra döndüm diyebilirim.
Şu geçen zamanda ülke olarak baya badireler atlattık diyebilirim.
Ama hayat durmadı akıp gitti.
Bende ilham perimi kaybettim yazamadım.Çoğu kez elim yazmaya gitse de maalesef bir satır giremedim.








